İnsanlar ölüyor.

Bazen hayatına biri gelir ..
Birkaç  söyler.
Birkaç şey yapar.
Ve gider. 
Sonra..
Ardından bakarken
Yere düşen hayal kırıklıklarını eğilip toplayamayacak kadar canın yanar.
Ama o gitmeye devam eder.
Defalarca. 

İnsanlar gider, şarkılar kalır.

Benimle gel.

Yeri asla dolmayacak şarkılar var mesela.

- Fotoğraf albümleri.

- Kahve fincanı.

- Battaniye.

- Günlük.

- Şarkı.

- Uyku.

- Film.

- Kitap.

- Küfür.

Bitmişti kahve.

Gidişinin ardından yastıklara sarılıyorum. Hiçbir şey dindirmiyor sensizliğimi. Özlemin her geçen gün biraz daha artıyor sevgilim.

Sayfalarca yazıyorum sana,görmüyorsun. Bir daha hiç gelmeyeceğini söyleyip duruyorlar bana.

İnanmıyorum sevgilim. Gelsen şimdi,hiç gitmesen ?

Onları ikna et sevgilim. Görüyorum seni,benimlesin. Nefesini yanaklarımda hissedebiliyorum. Sussunlar artık.

Bana söylediğin her şeyi hatırlıyorum,unutmadım sevgilim. Beni asla bırakmayacağını biliyorum. Geleceksin.

Onlar bilmiyorlar sevgilim. Geleceğini bilmiyorlar.

Sahi,sen ne zaman geleceksin ?